Zo maar.

Wat moeten we er mee.

Funky is nu 12 weken. Wat heeft ze in die korte tijd veel geleerd en meegemaakt, als mens doen we daar toch wel enkele jaren over en dan nog.
We hebben verder gewerkt aan het leren van de basis commando's zoals "zit", "af", "kijk eens", "hier" en "lopen". Soms is het wel een beetje lastig om alleen de voorgeschreven termen te gebruiken maar ook wij kunnen leren. Funky schijnt het allemaal redelijk te begrijpen en reageert goed en nog beter als de zak met voertjes in zicht is. 

Ondertussen hebben we al twee keer een bezoekje aan het NS station gebracht. De eerste keer mocht Funky naar de treinen veilig in onze armen kijken en de tweede keer keurig zittend naast ons. Zowel de liften als de treinen maken nauwelijks indruk. Al die mensen zijn, zoals overal, natuurlijk wel interessant en dat maakt het haar soms lastig bij de les te blijven maar een "voertje" heeft nog een grotere aantrekkingskracht! 

Vorige week zijn we op bezoek geweest bij onze kinderen die in het midden van het land wonen. Ruim een uur in de auto was geen probleem voor Funky.  
De jongelui hebben een poes -"Twitter"- en hoe deze twee samen gingen vonden wij best wel spannend. Het was ons verteld dat de dieren het zelf wel zouden regelen en zo gebeurde. Het ging erg goed en ze verdroegen elkaar, zelfs op kleine afstand, al was het niet zo dat ze meteen samen speelden. Ondanks de aangeboren 'honden afkeer' was de poes erg nieuwsgierig en sloop vaak dichtbij Funky die dan maar al te graag wilde spelen. Maar een keertje, het heftig geblaas negerend, kwam Funky te dichtbij en kreeg een haal over haar neus. Daarmee was dat ook geleerd, maar Twitter zo nu en dan een beetje opjagen bleef voor onze lompe Lab toch wel een leuk spelletje. Dit poes/hond samenzijn leverde natuurlijk hilarische momenten op, zoals het uit elkaars bak drinken en op het kussen van de ander slapen zodra dat even vrij was!

Funky is nu vier weken bij ons en niet meer weg te denken. Dat wordt nog wat over een jaar!

De eerste stapjes.

Funky "doet het goed", wat wil zeggen dat ze heel veel moet leren en dat wij zo nu en dan denken dat er iets is blijven hangen. Ze is heel aanhankelijk, speels en nieuwsgierig. 
Slapen gaat prima zowel overdag maar vooral ' s nachts hebben we geen klagen: na twee weken naast ons bed te hebben geslapen, ligt ze nu rustig in haar bench in de woonkamer. De wekker gaat voorlopig om half zeven. Zindelijk worden is iets lastiger, ze doet het netjes in de goot maar heeft er ook geen moeite mee een volgende plas op het tapijt te doen. Wij proberen dit te verbeteren door haar vaak naar buiten te brengen. Als het regent, wordt dit door Funky niet echt op prijs gesteld!

Ondertussen zijn we bij de dierenarts geweest voor haar tweede inenting en daar had Funky geen probleem mee. De dokter gaf haar een handje brokken en ze waren toen vrienden voor het leven. Hij mocht doen wat nodig was en natuurlijk kreeg ze komplimentjes dat ze zo rustig en lief was. Ze leek daar ook in de verste verte niet op de wervelwind die we regelmatig thuis meemaken! 
Onze dame eet goed en groeit erg snel, haar gewicht neemt nu toe met 10% per week!

Funky heeft al een aantal keren door het dorp gelopen en we hebben ook bij een bankje voor de supermarket gezeten met goed zicht op het vele verkeer. 
Met de auto zijn we naar de stad gereden en hebben op een terras een kopje koffie gedronken. Funky vindt mensen leuk en omgekeerd is dat niet minder wat het wandelen er niet eenvoudiger op maakt. Anders dan steeds weer uitleggen kunnen we nu niet maar dat zal later met een hesje wel gemakkelijker worden. Voor Funky is alles interessant en van al die indrukken wordt ze moe, net als wij aan het einde van de dag. 

Wat vindt Funky er van?

Best druk zo'n zondag met bezoek! De hele dag aanwezig zijn om leuk te doen en dan ook nog stil zitten voor foto's. Ik werd er best moe van en was aan het einde van de dag de draad behoorlijk kwijt (volgens mij waren mijn pleegouders dat ook!) Na een nacht lekker geslapen in mijn mand bij de baasjes op de kamer, ben ik weer een andere hond. (Ik heb ze stiekem horen praten over een "geweldige pup"!)

Ik begin al een beetje te wennen en het wordt tijd om eens wat hondekwaad uit te halen en zo even bekijken hoe ver ik kan gaan. Oei, ze zijn er aardig bij maar gelukkig mogen ze mij niet straffen! Dan nog maar eens proberen en gebruik maken van mijn bijzondere status als geleidehond! Nou ja...... aspirant dan.

Eigenlijk vind ik die gordijnen veel mooier dan dat stomme botje waar ze steeds  mee aankomen dragen. Ook dat kussen voldoet goed, en die schoenveters of toch de handdoeken van de kant trekken of lekker kauwen op de knoppen van de keukenladen. Kijk toch...ik houd ze aardig bezig en ze vinden het nog mooi ook! Nu eerst maar even een slaapje doen daarna zal het eten wel vanzelf weer in mijn bak komen en daarna ben er weer helemaal bij.

De eerste week in De Wijk

Wij wonen in een redelijk klein dorp en van huis naar de winkels is het maar 500 meter. Voor Funky is dat nu nog een bijna onoverbrugbare afstand dus, na een stukje te hebben gelopen,  mocht ze de weide wereld vanuit de veilighid van onze armen ervaren. Na zoveel indrukken  heeft ze de rest van de dag heerlijk geslapen.

Zondag voelde Funky zich werkelijk niet goed. Ze at niet, dronk weinig en sliep alleen maar. Toen ze ook nog pogingen deed te braken hebben we toch maar de dierenarts gebeld en daarna de hulplijn van de KNGF. We waren bang dat ze in een giftige tuinplant had gehapt.  Het Monnikskap (was dat het?) is ondertussen verwijderd en Funky was na een dag weer de oude. Dank aan de dierenarts   en aan Danielle (KNGF) voor hun advies.

De rest van de week staat vooral in het teken van veel nieuwe ervaringen. Voor het eerst spelen met de buurhond, even vrij lopen in het park, fietsers en toeterende auto's. Funky eet graag en met smaak, slapen gaat prima en als ze wakker is dan is ze er ook. Een eigen willetje en nergens bang voor, misschien wel een beetje dol driest. Er moet nog heel veel worden geleerd maar daar is gelukkig nog veel tijd voor. Funky heeft er lol in en wij ook.