Vorige week vrijdag mijn laatste stadsbezoek gehad, ook nu weer in Zwolle. 'Het laatste' natuurlijk gedurende mijn puppy-opleiding. Later, als ik een echte geleidehond ben, hoop ik dat er nog vele volgen. Hierna volgt over een aantal weken nog een huisbezoek en dan het eind-loopje. Dat zouden ze beter het begin-loopje kunnen noemen omdat dan immers het echte leven begint.
Ook deze keer hadden we een afspraak op het station. Eerst moest ik een paar keer aan de grote baas (= kngf consulente) laten zien dat ik gemakkelijk de trein in en uit kan gaan. Ik deed het goed alleen wat te snel maar het was koud dus dacht ik dat we dit maar beter achter de rug konden hebben.
Daarna een grote trap lopen. Nadat ik de grote baas een paar keer naar boven en naar beneden had gesleurd vond ze toch dat we dit nog maar wat meer moeten oefenen.....
Toen was het tijd voor een wandeling naar het centrum. De markt over en de winkel in, geen enkel probleem! Even dacht ik in een kinderwagen mijn kleine baas, Philine, te ontdekken maar dichterbij bleek het een andere baby te zijn. Ook een mooi kindje maar toch maar snel doorgelopen naar V&D voor de eindbespreking met een kauwstaaf (en koffie voor de bazen). Goed mijn best gedaan dus een prima bezoek, behalve de trap dan maar dat komt wel goed.
Waar ik ook aan moet werken is thuis niet te blaffen als de bel gaat of als er mensen langs ons huis lopen. Daar gaat de grote baas mee helpen, ik ben benieuwd hoe ze dat gaat doen.
donderdag 24 januari 2013
maandag 7 januari 2013
En nu ik maar eens weer
Ik ben zelf maar weer eens in de pen geklommen. Ondertussen weer een hoop drukte achter de rug nu de feestdagen voorbij zijn. Hoewel feestdagen......voor een intelligente Labrador was het zwaar en leverde het weinig op. Voor de bazen ladingen extra luxe voedsel en ik per gratie een paar extra Frolic brokken naast het gebruikelijke droog voer. Bij de KNGF noemen ze dat een uitgebalanceerd voedingspatroon....?
Dus veel volk over de vloer en veel lawaai aan de kop. Mensen vragen mijn bazen of ik last heb gehad van het knallende vuurwerk. Dat was niet het geval vooral omdat de bazin had bedacht dat ik al geruime tijd van te voren dagelijks een portie vuurwerk lawaai via de stereo toegediend moest krijgen terwijl we fijn aan het spelen waren. Het knallen op 31 december was daar niets bij!
De jaarwisseling heb ik samen met mijn favoriete poes Twitter doorgebracht. Twitter vond het lawaai niet fijn en was zelfs een beetje bang. Ik heb het toen maar toegestaan dat ze een poosje in mijn bench mocht slapen terwijl ik een beetje op haar paste.
Eerder in december was het zelfs een beetje van wat mijn baasjes winter noemden. Dat was erg leuk, rennen door de sneeuw en naar sneeuwballen happen. Voorlopen was wel iets moeilijker maar ik heb het wat rustiger aan gedaan op de gladde stoepen en zodoende mijn bazen op de been gehouden.
Ik ben ook nog door het ijs gezakt! Nu houd ik helemaal niet van natte poten (schijnt een bijzondere afwijking te zijn van deze Lab) dus was ik al blij dat er ijs op het water van de ijsbaan bij ons thuis lag. Maar dat was zo dun dat ik er meteen door zakte zodra ik op onderzoek ging. Dus ..... alsnog natte poten en 'not amused'.
Mijn opleiding gaat goed. Ik heb een vaste dagindeling en begin na het opstaan met het uitgebreid begroeten van mijn bazen. Ik geloof dat ze mij erg lief vinden! Daarna snel naar de goot en dan weer in de mand wachten tot de bazen hun ontbijt naar binnen hebben gewerkt. Soms duurt dat lang maar mijn strakke blik heeft geen invloed op de bazin. Een beetje heen en weer drentelen heeft een tegenstellend effect dus blijf ik maar in de mand tot de bak -weer met diezelfde droge uitgebalanceerde brokken- klaar wordt gezet. Als ik dan het woordje 'vrij!' hoor, ga ik heerlijk in snel tempo van mijn ontbijt genieten.
Later op de ochtend een lange training (45 minuten) in het aan de korte lijn lopen. Dan moet ik voor de baas uit lopen en spanning op de lijn houden. Dat 'trekken' is een must voor ons soort honden. Zo moeten wij straks ons geleide werk doen. Als het nu te gek wordt en ik moet even dimmen dan krijg ik de riem voor mijn borst en loop ik langzamer. Tot besluit mag ik los en dan hoop ik een andere hond te vinden om samen wat te ravotten.
Gedurende de rest van de dag nog in totaal 45 minuten naar buiten. Wisselende dingen oefenen zoals de bus, de winkel en door een drukke straat lopen. Vorige week, als voorbeeld, met de trein naar Utrecht geweest. Instappen vind ik hartstikke leuk maar in de trein zelf vond ik het niet fijn, veel te druk en ik kon geen kant op. Utrecht was ook druk maar wel leuk. Dwars door de stad lopen en geconcenteerd blijven, dan zie je zelfs andere honden niet en zijn duiven maar vreemde vliegende beesten. Ik kreeg ook veel komplimentjes, knuffels en een lekkere kauwstaaf van mijn mensen. Het was wel erg vermoeiend zodat ik bijna de hele volgende dag heb geslapen.
Zo en nu maar weer even naar de supermarkt, leuk hoor!
Dus veel volk over de vloer en veel lawaai aan de kop. Mensen vragen mijn bazen of ik last heb gehad van het knallende vuurwerk. Dat was niet het geval vooral omdat de bazin had bedacht dat ik al geruime tijd van te voren dagelijks een portie vuurwerk lawaai via de stereo toegediend moest krijgen terwijl we fijn aan het spelen waren. Het knallen op 31 december was daar niets bij!
De jaarwisseling heb ik samen met mijn favoriete poes Twitter doorgebracht. Twitter vond het lawaai niet fijn en was zelfs een beetje bang. Ik heb het toen maar toegestaan dat ze een poosje in mijn bench mocht slapen terwijl ik een beetje op haar paste.
Eerder in december was het zelfs een beetje van wat mijn baasjes winter noemden. Dat was erg leuk, rennen door de sneeuw en naar sneeuwballen happen. Voorlopen was wel iets moeilijker maar ik heb het wat rustiger aan gedaan op de gladde stoepen en zodoende mijn bazen op de been gehouden.
Ik ben ook nog door het ijs gezakt! Nu houd ik helemaal niet van natte poten (schijnt een bijzondere afwijking te zijn van deze Lab) dus was ik al blij dat er ijs op het water van de ijsbaan bij ons thuis lag. Maar dat was zo dun dat ik er meteen door zakte zodra ik op onderzoek ging. Dus ..... alsnog natte poten en 'not amused'.
Mijn opleiding gaat goed. Ik heb een vaste dagindeling en begin na het opstaan met het uitgebreid begroeten van mijn bazen. Ik geloof dat ze mij erg lief vinden! Daarna snel naar de goot en dan weer in de mand wachten tot de bazen hun ontbijt naar binnen hebben gewerkt. Soms duurt dat lang maar mijn strakke blik heeft geen invloed op de bazin. Een beetje heen en weer drentelen heeft een tegenstellend effect dus blijf ik maar in de mand tot de bak -weer met diezelfde droge uitgebalanceerde brokken- klaar wordt gezet. Als ik dan het woordje 'vrij!' hoor, ga ik heerlijk in snel tempo van mijn ontbijt genieten.
Later op de ochtend een lange training (45 minuten) in het aan de korte lijn lopen. Dan moet ik voor de baas uit lopen en spanning op de lijn houden. Dat 'trekken' is een must voor ons soort honden. Zo moeten wij straks ons geleide werk doen. Als het nu te gek wordt en ik moet even dimmen dan krijg ik de riem voor mijn borst en loop ik langzamer. Tot besluit mag ik los en dan hoop ik een andere hond te vinden om samen wat te ravotten.
Gedurende de rest van de dag nog in totaal 45 minuten naar buiten. Wisselende dingen oefenen zoals de bus, de winkel en door een drukke straat lopen. Vorige week, als voorbeeld, met de trein naar Utrecht geweest. Instappen vind ik hartstikke leuk maar in de trein zelf vond ik het niet fijn, veel te druk en ik kon geen kant op. Utrecht was ook druk maar wel leuk. Dwars door de stad lopen en geconcenteerd blijven, dan zie je zelfs andere honden niet en zijn duiven maar vreemde vliegende beesten. Ik kreeg ook veel komplimentjes, knuffels en een lekkere kauwstaaf van mijn mensen. Het was wel erg vermoeiend zodat ik bijna de hele volgende dag heb geslapen.
Zo en nu maar weer even naar de supermarkt, leuk hoor!
Abonneren op:
Posts (Atom)